امروز : ﺳﻪشنبه, 30 آبان 1396
ایا پروژه ی خودروی گوگل دچار مشکلات بنیادی شده است؟
3/50 امتیاز از 12 رای
 تکنولوژی  |     |   60

کمپانی گوگل برای چندین سال در حال پژوهش و آزمایش روی خودروهای خودران بوده است. هرچند که خود فناوری خودروهای بدون راننده از سوی گوگل یک فعالیت پیشتازانه به شمار می رود، اما برخی مشکلات بنیادی نیز در این میان وجود دارد که گوگل را کاملا به چالش خواهد کشید. در این گزارش به بررسی کلی برخی مشکلات بنیادی مرتبط با پروژه ی خودرو گوگل می پردازیم.

قوانین سخت گیرانه در ایالات متحده، گوگل را بر آن داشته تا درباره ی چگونگی توسعه ی فناوری خودروهای بدون راننده ی خود تجدید نظر کند. این احتمال وجود دارد که خودروی گوگل (Google Car) که در طی سال های اخیر به کرات به آن پرداخته شده، به انتهای مسیر خود رسیده باشد. چنین احتمالی با در نظر داشتن اینکه کریس اورمسون (Chris Urmson) به عنوان فردی که پروژ ی خودروی گوگل را برای ۷ سال سرپرستی می کرده، در آغاز ماه آگوست سال جاری از سمتش استعفا داده، قوت بیشتری به خود می گیرد.

خروج وی از گوگل به منظور پیوستن به یک گروه مرتبط با صنعت خودروسازی صورت گرفته است. بر پایه ی یادداشتی که تحلیلگران خودرو در بانک سرمایه گذاری Evercore ISI ارسال کرده بودند، می توانیم با اطمینان بپذیریم که پروژه ی خودروی گوگل به وضوح دچار مشکل شده است. در آن یادداشت اشاره شده است که:

پروژه ی خودروی بدون راننده ی گوگل به احتمال زیاد به آن اندازه ای که بسیاری از افراد باور داشتند، پیشرفته نبوده است.

اورمسون در سخنرانی خود در کنفرانسی در آستین تگزاس که اوایل سال جاری پیرامون زمان بندی پروژه برگزار شده بود، گفت:

ما با چه سرعتی می توانیم چنین محصولی را به دست مردم برسانیم؟ اگر شما روزنامه ها را خوانده باشید، شاید زمان سه سال یا حتی سی سال را برای این پرسش دیده باشید. و من اینجا هستم تا صادقانه به شما بگویم که زمان مورد نیاز ما شاید چیزی بین این دو باشد.

شاید یکی از دلایل خروج اورمسون این باشد که پروژه ی خودروی گوگل در سپتامبر سال گذشته با استخدام مدیر سابق هیوندای جان کرافسیک (John Krafcik) به عنوان مدیر عامل پروژه ی خودروی بدون راننده ی گوگل، به نوعی به یک نقطه ی برگشت فلسفی درباره ی روند خود رسیده بود.

گوگل همچنین به تازگی قراردادی را با فیات-کرایسلر برای ساخت نمونه های اولیه ی خودروهای خودران بر پایه ی خودروی کرایسلر پاسیفیکا MPV این کمپانی بسته است. همه ی این موارد نشان می دهد، هر ایده ای پیرامون اینکه کمپانی گوگل بخواهد خودروی خودرانش را در حال حاضر وارد خط تولید کند بعید به نظر می رسد.

شاید هم ایجاد یک پیوند محکم با صنعت خودرو اجتناب ناپذیر بوده باشد. به رغم زمان صرف شده روی آزمایش و توسعه، باید اشاره کنیم که خودروهای بدون راننده ی گوگل، پیمایش مسافتی به مقدار ۱.۷ میلیون مایل را تا تابستان امسال ثبت کرده اند. در یک تضاد بسیار محسوس با این رقم، تسلا ادعا کرده است که در ماه مه سال جاری، رانندگان خودروهای این کمپانی تا میزان مجموع ۱۰۰ میلیون مایل را با حالت عملکرد رانندگی اتوماتیک یا اتوپایلت (Autopilot) مورد سنجش قرار داده اند. مشخصا این مقدار به هیچ وجه نزدیکی با مسافت طی شده ی خودرهای کاملا خودران کمپانی گوگل ندارد و همین امر به عنوان یک نقطه ی ضعف بزرگ برای تلاش های خودروی گوگل در راستای تبدیل شدن از وسیله ای آزمایشی به یک خودروی مستقل به شمار می رود.

خودروی گوگل

علاوه بر این، نه تنها اتومبیل های گوگل نتوانسته اند بیش از سرعت کنترل شده ی ۴۰ کیلومتربرساعت حرکت کنند، بلکه از سویی برای آزمایش کاملا مستقل این خودروها در جاده های عمومی نیز روند قانونی تا سال ۲۰۱۱ برای قانونی شدن تردد این خودروها در جاده های عمومی با تغییر قانون محلی مربوطه در ایالت نوادا به طول انجامیده بود. گفتنی است که ایالت کالیفرنیا به عنوان ایالت خانگی کمپانی گوگل، تا امسال قوانین مربوطه را تغییر نداده بود و با همه ی این اوصاف در حال حاضر تنها در ۴ ایالت از کل امریکا، تردد خودروهای گوگل در سطح مسیرهای عمومی مجاز است.

با این حال، مقررات کالیفرنیا شامل یک بند بسیار مهم است که شاید همین بند بتواند به راحتی مشکلات بنیادی را برای خودروی گوگل ایجاد کند. بر اساس ماده ی ۳.۷ بند ۲۲۷.۱۸ از قانون، بیان شده است که:

سازنده های خودرو مجاز نیستند که هیچ کدام از وسیله های نقلیه ی خودران را در ایالت کالیفرنیا در هنگام نبود راننده روی صندلی راننده در جاده های عمومی تردد دهند. رانندگان یا باید در حال نظارت بر عملکرد سیستم خودران باشد و بتواند در هر لحظه در صورت نیاز روی خودرو کنترل فیزیکی داشته باشد، یا اینکه به طور معمول در حین رانندگی روی خودرو کنترل فیزیکی داشته باشد.

نیاز اساسی خودروهای خودران این است که یک سیستم فرمان و پدال ترمز معمولی داشته باشند و این امر خود یک مانع عمده برای خودروی خودران گوگل تلقی می شد. از سویی مشخص شده که اورمسون در یک لابی سیاسی در تلاش برای لغو این بند از قانون درگیر بوده است. خروج او احتمال لغو این بند را بسیار کم می کند، به خصوص وقتی که بدانیم تولیدکنندگان عمده ی خودرو در حال حاضر اتومبیل های معمولی مجهز به تکنولوژی خودران را تست می کنند. از این میان می توان به خودروهای نمونه اولیه ی همچون آئودی A5 و A7 اشاره کرد.

اما با وجود جدایی اورمسون و همچنین موانع قانونی، پروژه ی گوگل همچنان خود را متعهد به ارائه ی خودروی خودران نهایی و مناسب می داند. با توجه به مصاحبه ی اخیر بلومبرگ با رئیس جدید پروژه کرافسیک می توان به این امر پی برد.

او در گفته های خود به تصادف مرگبار اخیری که یکی از خودروهای تسلا در حالت اتوپایلت داشته اشاره کرده است و باور دارد که این دست مشکلات در هنگام استفاده از حالت خودران سطح دوم به وجود می آیند.

کرافسیک اظهار کرد که گوگل چنین ترکیبی از کروز کنترل راداری و سیستم خط نگه دار (lane keeping system) را در سال ۲۰۱۲ آزمایش کرده و مشخص شده که رانندگان می توانند از محل خود جدا شده و حتی پیام کوتاه ارسال کنند و یا اینکه روی صندلی های عقب بنشینند.

کرافسیک باور دارد که هدف و تمرکز اصلی کمپانی گوگل روی سیستم خودران در سطح نهایی است و چنین سیستمی هنوز هم بهترین نتیجه را در میان سایر سیستم های موجود ارایه می دهد. او همچنین اشاره می کند که مقررات جدید و سخت گیرانه ی کالیفرنیا درباره ی اینکه راننده ی خودروهای خودران در آینده باید یک گواهینامه ی رانندگی ثانویه نیز برای استفاده از خودروی خودران داشته باشد نیز از مشکلات پیش روی گوگل است.

وی همچنین اعلام کرد که گوگل در معامله ی خود با گروه فیات-کرایسلر خواستار ۱۰۰ نمونه از خودروهای نمونه اولیه ی پاسیفیکای خودران شده اند تا به این ترتیب ناوگان خودروهای مربوط به تست کمپانی دو برابر شود. در کنار همه ی این اظهارات او همچنین اذعان می کند که ساخت یک خودرو در هر صورت چالش قابل توجهی است. کرافسیک در این باره می گوید:

گوگل اکنون پی برده است که ساخت یک خودروی کامل واقعا کار سختی است. ما نمونه ی کوچکی ساخته ایم که به ما یک تجسم کلی از پیچیدگی کار داده است.

بنابراین، در حالی که ممکن است طرح مستقل خودروی گوگل شکست خورده باشد؛ اما پروژه ی کارگذاری تکنولوژی بدون راننده ی گوگل در مدل های آینده ی سازندگان انبوه به هیچ عنوان شکست نخورده و به مسیرش ادامه خواهد داد.

آیا نقشه های گوگل به اندازه ی کافی خوب هستند؟

یکی دیگر از چالش های بزرگ پیش روی پروژه خودروی گوگل این است که آیا نقشه برداری پایه ای گوگل می تواند برای رانندگی خودکار استفاده شود یا خیر. بسیاری از اهالی صنعت باور دارند که پاسخ این پرسش منفی است. به همین دلیل است که یک سامانه ی نقشه برداری از نوکیا با نام HERE Maps توسط دایملر، آئودی و بی ام و خریداری شده است.

here maps نوکیا

نقشه های گوگل در واقع نوعی از نقشه های راهنمای الکترونیکی دوبعدی هستند. دستگاه اجراکننده ی نرم افزار مرتبط با Maps در واقع با ماهواره های GPS ارتباط بر قرار کرده و موقعیت خودرو را روی جاده با ناوبری کور تشخیص می دهد. چنین کاری به این سادگی نمی تواند انجام شود، زیرا شبکه های جی پی اس شهری دارای دقتی به میزان تنها ۱۵ متر هستند.

اگر چه این سیستم در طی این سال ها به قدری آبدیده و آزموده شده که بتواند به خوبی به عنوان سیستم ناوبری معمولی به کار رود. ولی به هیچ وجه برای استفاده در یک خودروی خودران مناسب نیست. به تعبیری این سیستم را نمی توان حتی در رده ی تا حدودی هوشمند نیز برای این کاربرد قرار داد. سیستم فعلی نمی تواند دقت مورد نیاز برای راهبری خودروی خودران را در جاده فراهم کند و از سویی توانایی سازگاری و کارکرد با دوربین های روبه جلو (forward facing) را برای تشخیص مسیر پیش رو و همچنین شناسایی موانع غیرمتحرکی همانند تاسیسات کنار جاده و چراغ های راهنمایی را ندارد. به همین دلیل خودروهای آزمایشی گوگل به لیدار مجهز شدند. لیدار نوعی از سیستم رادار مبتنی بر لیزر برای تشخیص مسیر پیش رو در حالت سه بعدی است.

here maps نوکیا

شبکه ی نقشه برداری HERE یک گام رو به جلوی بزرگ و در عین حال بهتر از نقشه های گوگل است. این کمپانی برای طراحی نقشه ی غرب اروپا به عنوان نوعی از معدن پدیده های سه بعدی، از سیستم لیدار استفاده کرده است. با سیستم مذکور نه تنها جاده ها، بلکه پیاده روها و نماهای ساختمان ها نیز نقشه برداری می شوند. هنگامی که یک اتومبیل تجهیز شده با سیستم HERE در چنین معدنی تردد کند، می توانند از دقتی به میزان ۱۰ سانتی متر برخوردار شوند که یک مقدار ایده آل برای خودرهای خودران به شمار می رود.


برچسب ها :  

نظر خود را به اشتراک بگذارید